امام صادق ( عليه السلام ) فرمودند : سكوت شعار محققين به حقائق گذشتگان و حقائق ثابت و محقق است ( و در آن فوائدى است ) . 1 - كليد همه راحتيهاى دنيا و آخرت است . 2 - رضايت خداوندى در آن است . 3 - سبك كردن حساب . 4 - حفاظت از خطاها و لغزشها . 5 - پوششى بر جاهل است كه جهل و نادانيهاى او آشكار نشود . 6 - زينت و زيبائى و ابهّت عالم است . 7 - در سكوت گوشه‌گيرى و انزواى هواى نفسانى است . 8 - رياضت و مجاهدت با نفس در آن است . 9 - شيرينى عبادت . 10 - از بين رفتن قساوت قلب . 11 - عفت . 12 - جوانمردى و مروّت . 13 - تدبر صحيح و فهم و كياست و عقل . پس تا مجبور و ناچار نشدى ، لب به سخن مگشاى و زبان فرو بند ، خصوصاً اگر شنونده اهليت كلام تو را نداشته باشد . ربيع بن خثيم كاغذى در برابر خود مىگذاشت ، و هر چه تكلم مىكرد مىنوشت و شبانگاه محاسبه مىكرد ، كه چه به نفع او بوده و چه به ضرر او و مىگفت : « آه آه نَجَا الصامِتُون و بَقينا » : « آه آه سكوت كنندگان نجات يافتند و ما باقى مانديم » ( و گرفتار سخن شديم ) ! بعضى از ياران رسول الله ( صلى الله عليه و آله ) مرتب سنگ در دهان خود مىگذاردند ، وقتى مىخواستند حرف بزنند و مىدانستند براى خدا و در راه خدا و براى انجام وظيفه الهى است ، سنگ را از دهان بيرون آورده و سخن مىگفتند . بسيارى از صحابه ( سكوت مىكردند ) و گاهى آه بلندى مثل تنفس انسان غمديده از سينه مىكشيدند و مانند اشخاص مريض ( كه به زور حرف مىزند ) حرف مىزدند ! و جز اين نيست كه سبب هلاكت خلق و نجات آنها در سخن و سكوت است ( سخن موجب هلاكت و سكوت موجب نجات است ) ! پس خوشا به حال كسى كه معرفت عيب كلام و درستى آن و فوائد سكوت نصيبش شد كه اين از اخلاق انبياء ( عليهم السلام ) و شعار برگزيدگان است ، كسى كه ارزش و مقدار